« از اين گروهى كه در ميان امواج جهل و نادانى زندگى مىكنند و در گمراهى جان مىدهند به خدا شكايت مىكنم ! » ( الى اللّه اشكو من معشر يعيشون جهّالا ، و يموتون ضلّالا ) . در واقع در اين فراز ، توصيفهاى ديگرى براى معرّفى اين گروه و تكميل مباحث گذشته بيان مىكند كه اين يكى از آنهاست . آرى تمام زندگى آنان در جهل و نادانى سپرى مىشود و به همين دليل مرگشان در ضلالت و گمراهى است ( در واقع جملهء دوّم نتيجهء اجتناب‌ناپذير جملهء اوّل است ! ) چگونه ممكن است سراسر زندگى انسان در جهل بگذرد و او گمراه از دنيا نرود ! در توصيف ديگرى از آنها كه يكى از بهترين نشانه‌ها براى شناختن اين گروه است ، مىفرمايد : « در ميان آنها متاعى كسادتر از قرآن مجيد نيست ، اگر درست خوانده و تفسير شود ! و متاعى بهتر و گرانبهاتر از آن نزد آنها وجود ندارد ، اگر آن را از مفاهيم اصليش تحريف كنند ( و مطابق هواى نفس آنها تفسير نمايند . ) » ( ليس فيهم سلعة « 1 » ابور « 2 » من الكتاب اذا تلى حقّ تلاوته ، و لا سلعة انفق « 3 » بيعا و لا اغلى ثمنا من الكتاب

--> ( 1 ) « سلعه » ( بر وزن فرقه ) به معنى متاع و مال التجاره است و در اصل از مادهء « سلع » به معنى شكاف يا شكاف در كوهها گرفته شده و از آنجا كه « مال التجاره » آشكارا در برابر چشم همه قرار داده مىشود ، به آن « سلعه » گفتند . ( 2 ) « ابور » از مادهء « بور » ( بر وزن غور ) به معنى هلاكت و فساد است ، و از آن جهت كه كسادى بازار موجب هلاكت سرمايه‌ها و مردم مىشود اين واژه به آن اطلاق شده است . ( 3 ) « انفق » از مادهء « نفاق » و « نفوق » در اصل به معنى از بين رفتن چيزى است و بخشش را از آن جهت « انفاق » مىگويند كه به ظاهر اموال مورد انفاق از دست مىرود هر چند در معنا پاداشى به مراتب عظيم‌تر خواهد داشت . همچنين به رواج متاع در بازار « نفاق » ( بر وزن طلاق ) گفته مىشود چون به زودى از طرف خريداران ، خريدارى مىشود و از بازار بيرون مىرود .